De Prairiehond
Er woont bij ons ook een triootje prairiehonden, die afkomstig zijn uit een opvangcentrum. Deze waren door mensen afgestaan omdat de diertjes vals geworden waren, en ook het opvangcentrum wist er geen raad mee. Toen wij de diertjes ophaalden waren ze inderdaad agressief, maar het was Februari en dat is de paartijd van de prairiehond. Wij vinden dat je voor je een dier aanschaft jezelf eerst moet verdiepen in de levenswijze en eigenschappen van het diertje. Als deze mensen dat gedaan hadden, konden zij weten dat de prairiehond tussen Februari en Maart een gedragsverandering ondergaat, maar het normale gedrag na deze periode gewoon terugkeert.
Onze prairiehonden hebben een open verblijf van 2,5 x 1meter en is op 1,20 meter diepte afgezet met gaas. Veel prairiehonden houders houden hun dieren in cavia of konijnen kooien binnenshuis, maar het is beter om de dieren in een buitenverblijf met graafmogelijkheden te houden, omdat het diertje zo haar natuurlijke gedrag blijft behouden. Het gedrag verandert niet als je de dieren buiten houdt, en verwilderen doen ze ook niet. Het is ook niet zo dat je de dieren niet zou zien als ze de grond in kunnen, want onze prairiehonden zijn het grootste gedeelte van de dag bovengronds. Wij halen er regelmatig eentje uit het verblijf om te spelen, en zijn er onlangs achter gekomen dat de prairiehonden heel goed spelen met onze jonge wasbeer. Een prairiehond is een groepsdier en heeft heel veel aandacht nodig, dus als je te weinig tijd voor het diertje hebt, is het beter om er 2 of meer te houden. Het maakt niet uit of je mannetjes of vrouwtjes neemt, al zijn mannetjes tijdens de paartijd een stuk agressiever. Zelf hebben wij twee mannetjes en een vrouwtje, en hebben we dit jaar twee jongen gekregen.
Het voedsel van een prairiehond bestaat voornamelijk uit diverse grassoorten en bladgroentes en wat fruit. Tijdens de wintermaanden geven wij ook wat hardvoer zoals diverse granen en noten. Wij zien regelmatig prairiehonden bij particulieren en in winkels die zo enorm vet zijn, waardoor de dieren wel gezondheidsproblemen moeten krijgen. Je kan je waarschijnlijk wel voorstellen dat een prairiehond die in een caviakooi binnenshuis wordt gehouden en hoofdzakelijk cavia of konijnenvoer krijgt, al snel te dik wordt.
Het verblijf van Prairiehonden die buiten gehouden worden met mogelijkheid tot graven behoeft niet verschoond te worden omdat de dieren een eigen toiletkamer bouwen die door henzelf bijgehouden wordt. Regelmatig worden de ingangen en uitkijk heuvels verplaatst.
Een prairiehond is heel sociaal en de dieren hebben voortdurend ofwel lichamelijk contact of er wordt naar elkaar geroepen. Dit roepen doen ze ook als wij langs het verblijf lopen, en het lijkt dan net of ze je begroeten. Ze gaan dan van vanuit de zitstand, rechtop staan met de pootjes de lucht in en maken een tweetonig geluid, dat lijkt op hoesten.
Een prairiehond is een (huis)dier in opkomst en is zeer populair aan het worden. Als je deze diertjes jong aanschaft en er veel tijd aan besteed, kan dit een zeer leuk huisdier zijn omdat ze dan erg aanhankelijk worden. Maar men moet er wel rekening mee houden dat het wilde dieren zijn die niet net zoals een hond of kat een wil opgelegd kan worden, maar dieren met een karakter, waarmee rekening gehouden dient te worden.